Budniki

Są takie miejsca w Sudetach, po których pozostała już tylko historia. Należy do nich położone dawniej w dolinie potoku Malina, głęboko wcinającej się między Skalny Stół a Czoło w Kowarskim Grzbiecie oraz ich ramiona – Izbicę i Wołową Górę osiedle Forstlangwasser (od ówczesnej nazwy Maliny – Długa Woda) czyli miejsce znane dziś jako Budniki (ok. 850-900 m n.p.m.). Osiedle, o którym przypominają jedynie tablice ścieżki dydaktycznej, bo resztę pochłonął las. Osada powstała w burzliwym okresie wojny trzydziestoletniej (1618-1648) kiedy to Śląsk był pustoszony przez wojska obu stron a mieszkańcy chronili się w górskich dolinach. Wojny śląskie w XVIII wieku przyniosły z kolei oddzielenie Śląska od Czech granicą austriacko-pruską na pobliskim grzbiecie Karkonoszy, co owocowało m.in powstaniem szlaku przemytniczego – tzw. Tabaczanej Ścieżki, która wiodła z południa przez dawne Budniki.

Forstbaude i Budniki na dawnym zdjęciu

Na przełomie XIX i XX wieku, wskutek wzrostu zainteresowania turystyką osada przeżywała apogeum swego istnienia – mieszkało tu ok. 50 osób, działała lokalna szkoła, powstały dwie gospody, w tym schronisko Forstbaude. Istniała tu także stacja meteorologiczna Zimą panowały tu trudne warunki – osada była odcięta od reszty świata. W listopadzie słońce chowało się za Kowarski Grzbiet i pojawiało się ponownie dopiero pod koniec stycznia. Po II wojnie światowej wieś wyludniła się a jej końca dopełniły poszukiwania uranu na potrzeby sowieckie w ramach tzw. Zakładów R-1, po których pozostały zarośnięte dziś sztolnie i hałdy.

Budniki dziś – widok ze ścieżki dydaktycznej nad dawną osadą, na drugim planie Izbica, dalej Grabowiec na Pogórzu Karkonoskim

 

MAPA

PROPOZYCJA WYCIECZKI

Z OKRAJU NA WOŁOWĄ GÓRĘ I SKALNY STÓŁ

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *