Kudowa-Zdrój

Miasto (ok. 10 tys. mieszkańców) i uzdrowisko przy granicy polsko-czeskiej w Obniżeniu Kudowy, nad potokiem Bystra, dopływem Metuji. Prawa miejsce Kudowa otrzymała dopiero w roku 1945. Rozwinęła się z XIV-wiecznej wsi zwanej Chudoba, potem – od sąsiedniej, starszej Czermnej (dziś dzielnicy Kudowy) – Czermeńskimi Łaźniami). Miejscowe kwaśne źródła mineralne na podkładzie torfowym odkryto pod koniec XVI wieku – Kudowę wymienia bowiem lista miejsc z takimi źródłami w Glaciographii Aeluriusa z roku 1625. W roku 1636 wzniesiono pierwsze, drewniane urządzenia kąpielowe. Były dość prymitywne, jak to opisuje w swym przewodniku z roku 1821 K. F. Mosch jeszcze w roku 1783 stała tu „stara jedna z drzewa postawiona ponad zdrojem buda i niezgrabna chałupa, w której się mieścił gospodarz, a przy której była przybudowana komora przeznaczona do robienia kąpieli”.

W roku 1787 przeprowadzono dokładną analizę miejscowych wód. Wspomniany Mosch tak opisuje ich wygląd: „woda sama jest czysta jak kryształ a w szklance sypie przynajmniej przez godzinę perełki a nawet poruszywszy ją po upłynięciu tego czasu jeszcze znacznie powietrzne bańki wydaje.” Rozwój i wzrost popularności położonego od XVIII wieku nad samą austriacko-pruską granicą uzdrowiska przyniósł początek wieku XIX. Powstały wówczas Zameczek, dom ogrodowy, stare i nowe łaźnie oraz gospody dla kuracjuszy. Pili oni wodę zazwyczaj przed śniadaniem, po 6 rano „przy tym po wypiciu każdej szklanki robi się umiarkowane poruszenie ciała, przechodząc się z wolna po sali albo w parku na wolnym powietrzu.” W roku 1905 do Kudowy doprowadzono linię kolejową z Kłodzka. Obecnie w granicach administracyjnych Kudowy znalazły się dawne wsie Czermna, Pstrążna, Słone, Jakubowice i Brzozowie, zaś przysiółki miasta (Bukowina Kłodzka z ośrodkiem hematologii dziecięcej „Orlik”) sięgają niemal na sam grzbiet Błędnych Skał (ok. 750 m n.p.m.).

Fountain in the park of Kudowa

Pijalnia w Kudowie-Zdroju

W samym zdroju leży rozległy park przechodzący w las na zboczach Góry Parkowej z XIX-wiecznymi zabudowaniami uzdrowiskowymi. Dostępne są trzy źródła: Śniadecki, Marchlewski, Moniuszko (dwa z nich w pijalni za drobną opłatą). W dolnej części parku znajduje się łabędzi staw. W Zakrzu stoi barokowy kościół św. Katarzyny z 1679 roku, w Czermnej – kościół św. Bartłomieja, w Słonem – kościół Narodzenia NMP z początku XX wieku, w tzw. Zielonej Dolinie (k/Brzozowia) – kaplica Matki Bożej Bolesnej z 1887 roku. Z Kudowy-Zdroju biegnie szereg szlaków turystycznych: na Błędne Skały (czerwony i zielony), do Brzozowia (niebieski), do Dusznik-Zdroju (czerwony) oraz na Kruczą Kopę (zielony).

Large chess in Kudowa

Plenerowe szachy w parku zdrojowym

MAPA

TRASY W POBLIŻU
Jarkowskie Piekło
Lewińskie kopy
Lewińskie łąki
Wzgórza Lewińskie

GALERIA DODATKOWA


Kościół w Brzozowiu kryty gontem

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *